Η πραγματική φορολογία

Το ΦΠΑ είναι μια άδικη μορφή φορολογίας. Σε αδικία, εις βάρος του Φτωχού βέβαια, σχεδόν πλησιάζει τη θατσερική διαστροφή, τον κεφαλικό φόρο.

Δεν είναι καθόλου παράξενο ένας χαμηλόμισθος εργαζόμενος και ένας τραπεζίτης να πληρώνουν το ίδιο ποσό σε ΦΠΑ. Και σίγουρα η οικογένεια ενός χαμηλόμισθου εργαζόμενου πληρώνει περισσότερο σε ΦΠΑ από την οικογένεια κάθε Ελληνα εφοπλιστή αφού η συνομοταξία των εφοπλιστών τυχγάνει (ακόμα και τώρα) απίστευτων φοροαπαλλαγών (και στο ΦΠΑ, κατόπιν δημιουργικής λογιστικής).

Είναι ένας φόρος αόρατος για τον πολύ κόσμο, μα που τσούζει πολύ.

Ενα παράδειγμα, ένας εργαζόμενος του ελάχιστου μισθού των, ας πούμε, 500 ευρώ (17 ευρώ ημερησίως) και με ένα παιδί σίγουρα είναι υποχρεωμένος να ξοδεύει τα 2/3 του μισθού του σε είδη βασικής ανάγκης, φαί, κάυσιμα, στέγη, μόρφωση. Δηλαδή εκτός από τον φόρο εισοδήματος, ο εργαζόμενος αυτός είναι υποχρεωμένος να πληρώσει επιπλέον φορολογία 10,15,20,23% για τα λεφτά που τον άφησε ο σπλαχνικός φοροθέτης να πάρει στο σπίτι. Για να ξοδέψει τα πλείστα από αυτά για να ζήσει το παιδί του και να παραμένει ο ίδιος υγειής και δυνατός, για να συνεχίσει να δουλεύει και να παράγει κέρδος για το αφεντικό. Κέρδος που υπόκειται σε διάφορες φοροαπαλλαγές μιας και το ‘φερε η κουβέντα.

Ενας συντηρητικός υπολογισμός θα δείξει ότι ένας εργαζόμενος πληρώνει Φόρο Προστιθέμενης Αξίας ίσο με τον Φόρο Εισοδήματος του, αν όχι και παραπάνω.

Από το ράμφος αυτού του φόρου δεν ξεφεύγει ούτε και ο άνεργος ο οποίος θα πληρώσει ΦΠΑ όταν αγοράσει μια εφημερίδα για να δει τις αγγελίες εργασίας. Μα ούτε και το παιδί που θα πληρώσει και αυτό το μερίδιο του όταν αγοράσει μια σοκολάτα με το χαρτζιλίκι του ή τα 5 ευρώ που έβγαλε φέτος από τα χριστουγενιάτικα κάλαντα. Ολα τα κόβει ο ΦΠΑ και προφυλακτικά και κωλόχαρτα και μουνόπανα.

Αν οι διαχειριστές (ικανοί και ανίκανοι) του Καπιταλισμού ήθελαν να βοηθήσουν τον φτωχό, χαμηλόμισθο ή άνεργο τότε θα εφάρμοζαν ένα φόρο σε είδη πολυτελείας και θα αφαιρούσαν τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας, τουλάχιστον από είδη πρώτης ανάγκης. Αντί αυτού έκαναν ακριβώς το αντίθετο, επιβάλλουν ένα φόρο οδοστρωτήρα στα είδη πρώτης ανάγκης που κάνει τον φτωχό να σκεφτεί δυό φορές αν θα αγοράσει γάλα (ΦΠΑ 13%) ή χυμό πορτοκάλι (23%) για το παιδί του. Ενώ οι εφοπλιστές ακόμα εξαιρούνται από φόρο κληρονομιάς μπας και πληρώσουν οι κανακάρηδες τους το κατιτίς τους στην κοινωνία για τον κλεμμένο από την εκμετάλλευση του ναυτικού στους θαλασσοπνίκτες τους, πλούτο που τους κληροδοτείται.

Οσο για Φόρο Προστιθέμενης Υπεραξίας, ε μην είμαστε γελοίοι, το σύστημα του Καπιταλισμού εδράζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπων.

‘Η θα κάνουμε Κενωνία δίκαια για όλους ή κερδοφόρα για τους λίγους. Και τα δυό δεν γίνεται.

Και άμα θες πήγαινε στα αστικά δικαστήρια του αστικού σου κωλοκράτους για να βρείς την Ανθρώπινη σου Αξιοπρέπεια*.

ΑΧΠ

——-

*) Οπως την βρήκαν οι Γάλλοι εκατομυριούχοι που πήγαν στο δικαστήριο (όσοι δεν έφυγαν από την χώρα) εναντίον της φορολόγησης του 75% των εισοδημάτων τους από την κυβέρνηση Ολάντ (ναι του καλυτερότερου διαχειριστή του Καπιταλισμού). Το δικαστήριο βρήκε τον νόμο άνισο και άδικο και τον κήρυξε αντισυνταγματικό.

Ε παιδιά εμείς πάντως προσπαθήσαμε, αλλά όχι και να πάμε ενάντια στο Σύνταγμα!

Advertisements

About ΑΧΠ

\|/ Endika Mesa (islaind at yahoo.co.uk) ex livantes \|/
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Η πραγματική φορολογία

  1. Pingback: Φόρος Πρώτη-Φορά Αριστερά | Το προνόμιο του Φτωχού

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s