Μαζέψτε τους πριν ξανα-πουλήσουν την Κύπρο

Μέσα στα 60 χρόνια που συμπληρώνονται φέτος από την έναρξη του αγώνα της ΕΟΚΑ (της πρώτης) στην Κύπρο εναντίον των Άγγλων αποικιοκρατών, ακούσαμε, είδαμε και, κυρίως, πάθαμε πολλά.

Ας ξεκαθαρίσουμε λίγο τα πράματα.

Μεταξύ 1955 και 1959 πολλά νεαρά παιδιά της Κύπρου έδωσαν ανιδιοτελώς την ζωή τους για την Ελευθερία. Ο Μιχάλακης Καραολής το ’56 απαγχονίστηκε για την δολοφονία ενός Ελληνοκύπριου αστυνομικού (Ηρόδοτου Πουλλή) στην οποία ναι μεν συνέργησε κατόπιν εντολών, μα δεν ήταν αυτός ο δολοφόνος αλλά ο σύντροφος του που διέφυγε. Δεν πρόδωσε τον σύντροφο του όμως. Παλλικάρι που το απαγχόνισαν οι Άγγλοι. Ο Γρηγόρης Αυξεντίου το ’57 δεν παραδόθηκε στους Άγγλους που τον περικύκλωσαν μα κάηκε ζωντανός στο κρησφύγετο του. Τον έκαψαν δηλαδή. Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης συνελήφθηκε για μεταφορά οπλισμού. Οι Άγγλοι τον απαγχόνισαν στις 14 Μαρτίου 1957, 19 χρονώ. Και πολλοί άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι. Αγνοί, πατριώτες.

Όμως, στόχος του ένοπλου αγώνα της ΕΟΚΑ δεν ήταν οποιαδήποτε Ελευθερία.

Στόχος του αγώνα της ΕΟΚΑ ήταν η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα με ένοπλα μέσα υπό τις διαταγές του Χίτη Γρίβα, αποκλείοντας τους Τουρκοκύπριους και απομονώνοντας τους αριστερούς, δηλαδή το ΑΚΕΛ.

Ένωση με την Ελλάδα του Παπάγου. Την Ελλάδα που δίκαζε, εξόριζε στα ξερνονήσια ή εκτελούσε αυτούς που έμειναν στον τόπο τους έκαναν το καθήκον τους, πολέμησαν και νίκησαν τους Γερμανούς Φασίστες, τους Ναζί. Την Ελλάδα όπου τότε οι περισσότερες δίκες των αριστερών διεξάγονται στα στρατοδικεία και σύμφωνα με τον δικτατορικό μεταξικό νόμο 375 του 1936 περί κατασκοπείας. Την Ελλάδα που εκτέλεσε τον Νίκο Μπελογιάννη το 1952 και πριν από αυτόν εκατοντάδες άλλους πατριώτες. Την Ελλάδα που έκοψε το κεφάλι του Άρη Βελουχιώτη, του ήρωα της Αντίστασης, του Γοργοπόταμου, και το κρέμασε σε ένα δέντρο στην πλατεία των Τρικάλων για να το βλέπουν οι Έλληνες που ελευθέρωσε. Την Ελλάδα όπου οι συνεργάτες των Γερμανών και οι δοσίλογοι της Γερμανικής Κατοχής έγιναν κυβέρνηση και μηχανισμός του Κράτους. Με αυτή την Ελλάδα ήθελαν την Ένωση το 1955, με ένοπλο αγώνα, οι Ελληνοκύπριοι, αυτοί που εξεγέρθηκαν τότε δηλαδή γιατί το ΑΚΕΛ είχε γνώμη αντίθετη, τουλάχιστον για την τακτική.

Το ΑΚΕΛ τότε δεν ήταν αντίθετο με την Ένωση αλλά με τον ένοπλο αγώνα της ΕΟΚΑ καθοδηγούμενο από τον Χίτη Γρίβα. Η εφημερίδα του ΑΚΕΛ “Νέος Δημοκράτης” γράφει (01/05/1955):

Το ΑΚΕΛ είναι το κόμμα που ξεσκέπασε τον Αμερικανοαγγλοκίνητο ψευτοδιγενή και έδειξε στο λαό πως τα μάσκουλά του σκοπόν έχουν να συγκαλύψουν την προδοσία του Κυπριακού από μέρους της Παπαγικής Κυβέρνησης, τη γραμμή της παραχώρησης βάσεων στους Εγγλέζους, την τακτική συνταγματική προθεσμία και τη διάσπαση από μέρους του Αρχιεπισκόπου και της λεγόμενης Εθναρχίας… Ο ψευτοδιγενής, όργανο των Αγγλοαμερικάνων ιμπεριαλιστών, υποτιμά τη νοημοσύνη του Κυπριακού λαού και νομίζει πως με τα μάσκουλά και τις απειλές μπορεί να αλλοιώσει τα αδυσώπητα γεγονότα, να τρομοκρατήσει το λαό και να τον παρασύρει στα φιλοΐμπεριαλιστικά σχέδια του.” (μάσκουλα = κροτίδες)

Το ΚΚΕ με άρθρο του ΓΓ της ΚΕ του, Ν. Ζαχαριάδη, που μεταδόθηκε από το ραδιοσταθμό του κόμματος “Ελεύθερη Ελλάδα” στις 24/4/1955 και που στηριζόταν σε στοιχεία αδιαμφισβήτητα, τόνισε μεταξύ άλλων: “Το Φλεβάρη του 1955 πιάστηκε από τους Αγγλους το βενζινόπλοιο “Αγιος Γεώργιος”, που ο καπετάνιος του, στον πόλεμο ήταν στην υπηρεσία των Βρετανών, μαζί του δε πιάστηκε και ο Σωκράτης Λοϊζίδης, παλιός πράκτορας της Ιντέλιτζενς Σέρβις και φρέσκος στο “Εφ Μπι Αϊ”. Στην τσάντα του Λοϊζίδη βρέθηκε και κατασχέθηκε το καταστατικό μιας ψευτοπατριωτικής οργάνωσης ΕΜΑΚ, που αργότερα μετονομάστηκε ΕΟΚΑ. Η οργάνωση αυτή, έχει επικεφαλής της ένα γνωστό ψευτοπαλικαρά, αξιωματικό Χίτη, το Γρίβα, που μετά τη Βάρκιζα δολοφονούσε πατριώτες και που μπροστά στο Δημοκρατικό Στρατό, το ‘κοβε λάσπη. Πρόκειται για τον ψευτο-διγενή, που οι Αγλλοι τον κυνηγάν δήθεν, μα δεν τον πιάνουν και που φυσικά τα όπλα που μαζεύει, προορίζονται για το ΑΚΕΛ και τον κυπριακό λαό” (από εδώ, εδώ, δες και σχόλια εδώ).

Από τα παραπάνω κρατώ το “… να συγκαλύψουν […] τη γραμμή της παραχώρησης βάσεων στους Εγγλέζους” και “… τα όπλα που μαζεύει, προορίζονται για το ΑΚΕΛ και τον κυπριακό λαό“. Αυτά από τους κομμουνιστές την πρωταπριλιά του ’55, και μακάρι να’ταν ψέματα!

Το ΑΚΕΛ ορθά διέγνωσε ότι ο Γρίβας όντας αντικομμουνιστής, Χίτης, συνεργάτης των Γερμανών κατά την κατοχή της Ελλάδας και όργανο των Άγγλων με τη απελευθέρωση, το 1945, θα οδηγούσε την Κύπρο σε ένα αιματοκύλισμα χωρίς προηγούμενο. Μέχρι που το Νησί να υποταχθεί στον πάτρωνα του Γρίβα: τον Ιμπεριαλισμό.

Εννιά χρόνια μετά, το 1964, επιβεβαιώθηκε: οι πρώτες τουρκικές ναπάλμ στην Τηλλυρία, οι πρώτοι νεκροί, οι πρώτοι πρόσφυγες.

Δεκαενιά χρόνια μετά, το 1974, επιβεβαιώθηκε: πραξικόπημα από την ΕΟΚΑ (την δεύτερη), με πολλούς αγωνιστές μεταγραφή από την ΕΟΚΑ την πρώτη, εισβολή της Τουρκίας, 35% του νησιού κατεχόμενο, νεκροί και αγνοούμενοι.

200,000 πρόσφυγες χάσαμε τα σπίτια μας.

Σήμερα, 2015, επιβεβαιώθηκε: το Μπαρμπαρός αλωνίζει στα ανοιχτά της Λεμεσού και της Λάρνακας. Η ΕΕ που είμαστε μέλη της τι κάνει; Το ασφαλές λιμάνι (!) για την Κύπρο σύμφωνα με αυτούς που ήθελαν να μπούμε μέσα και τώρα εκτελούν πειθήνια τις εντολές της Τρόϊκας; Αυτή αγνοεί το γεγονός ξεδιάντροπα και σφυρίζει αδιάφορα: φιρουλί, φιρουλά … Ενώ ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει βάλει σαν στόχο να μπει η Κύπρος και στον “Συνεταιρισμό για την Ειρήνη”, τον προθάλαμο του ΝΑΤΟ. Μην εννοεί την Κύπρο όλη; Την μισή; Το έν τέταρτο με ειδικά καθεστώτα; Την πέτρα του Ρωμιού; Τις μπανανοφυτείες μας μόνο και βλέπουμε; Κάποιος να ερωτήσει τον ποιητή.

Ψες ακούσαμε και τούτο από τα νέα:

Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας εξέφρασε την πίστη ότι μέσα από την ενότητα και τη συμπαράσταση της Ελλάδας, της Ευρώπης και άλλων παραδοσιακών, αλλά και υπερατλαντικών φίλων, “μπορούμε να λυγίσουμε την τουρκική αδιαλλαξία και να αποτρέψουμε τον ενδεχόμενο κίνδυνο της καταστροφής”.

Στον ένοπλο αγώνα της, η ΕΟΚΑ (η πρώτη) φυσικά σκότωσε Άγγλους. Όμως, κατά περίεργο τρόπο σκότωσε και πάρα πολλούς Ελληνοκύπριους. Μάλιστα, σύμφωνα με τον Μακάριο Δρουσιώτη η ΕΟΚΑ (η πρώτη) σκότωσε περισσότερους Ελληνοκύπριους πολίτες παρά Άγγλους στρατιώτες. Σύμφωνα με αυτόν, τα θύματα της ΕΟΚΑ (της πρώτης) ήταν 203 Ελληνοκύπριοι πολίτες, 14 Ελληνοκύπριοι αστυνομικοί και 104 Άγγλοι. Για να είμαστε δίκαιοι, στα κατεχόμενα υπάρχει μνημείο για τους Άγγλους πεσόντες που τους καταγράφει στους 369 – κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι Τούρκοι υπερβάλλουν για πολιτικούς λόγους, και μάλλον έχουν δίκιο (ότι υπερβάλλουν). Όπως και να έχει το πράγμα, οι εκτελεστές της ΕΟΚΑ φαίνεται να ξόδευαν πολύ χρόνο, σφαίρες και φαιά ουσία προσπαθώντας να εκφοβίσουν τον τοπικό πληθυσμό με αυτές τις εκτελέσεις παρά να διώξουν τους Άγγλους από το νησί.

Επιπρόσθετα, το ΑΚΕΛ ισχυρίζεται ότι 27 από τους εκτελεσθέντες από την ΕΟΚΑ (την πρώτη) ήταν μέλη του και ότι οι δολοφονίες ήταν πολιτικές με στόχο τον εκφοβισμό των αριστερών. Κανένα μα κανένα στοιχείο δεν παρουσιάστηκε ακόμη που να αποδεικνύει ότι πράγματι αυτοί που εκτελέστηκαν ήταν προδότες. Ο σύνδεσμος αγωνιστών ΕΟΚΑ (της πρώτης) απαντά για αυτά, μεταξύ άλλων ως εξής:

  • Γνωρίζουν ακόμα πολύ καλά ότι σε ορισμένες περιπτώσεις μερικοί πυροβολήθηκαν κάτω από συνθήκες έντασης και πρόκλησης που οι ίδιοι προκάλεσαν γιατί έτσι τους καθοδήγησαν και τους εξώθησαν οι ηγέτες τους.

  • Παρόλο που τούτο είναι σαφώς αδύνατο, έχουμε δηλώσει πως ακόμα κι αν ήταν δυνατό να παρουσιάσουμε στοιχεία και να φέρουμε μάρτυρες, δεν έχουμε το δικαίωμα εμείς να προβούμε σε μια τέτοια ενέργεια. Το δικαίωμα αυτό το είχαν οι δύο Αρχηγοί της ΕΟΚΑ Μακάριος και Διγενής εν όσω ζούσαν, οι οποίοι είχαν την δυνατότητα να κάμουν την έρευνα να δώσουν οδηγίες και να κατευθύνουν την διαδικασία.

  • Ασφαλώς θα γνωρίζετε ότι στη διάρκεια οποιουδήποτε επαναστατικού κινήματος και ιδιαίτερα όταν τούτο διεξάγεται σ’ ένα μικρό νησί εναντίον μιας πανίσχυρης αυτοκρατορίας δεν ήταν δυνατό να τηρηθούν ούτε φάκελοι ούτε γραπτά στοιχεία, αλλά ούτε και δικογραφίες.

  • Γιατί όλοι αυτοί δεν έθεσαν τα ερωτήματα τους και τα αιτήματα τους όταν ζούσε ο Μακάριος, ο οποίος μάλιστα υπήρξε για 17 χρόνια Πρόεδρος της Δημοκρατίας και στενός συνεργάτης του το ΑΚΕΛ; Γιατί δεν έθεσαν το πρόβλημα τους στον Διγενή ο οποίος έζησε 14 χρόνια μετά τον Αγώνα;

(ttp://antistasi.org/?p=27375).

Κατά την γνώμη μου το τελευταίο ακούγεται λογικό. Τα υπόλοιπα απλώς αναδεικνύουν την τραγικότητα της κατάστασης στο νησί όταν άνθρωποι τέτοιας χαμηλής ηθικής και πνευματικής στάθμης παίρνουν τα όπλα “εν ονόματι του λαού” για να “διώξουν τον ξένο ζυγό” και να μας δώσουν την “Ελευθερία” μας. Ενώ πολλοί από αυτούς προκάλεσαν την Εισβολή της Τουρκίας το 1974 με την δράση τους μέσω της ΕΟΚΑ (της δεύτερης).

– “Ελευθερωτές”;
– Ευχαριστώ, δεν θα πάρω.

Οι Τούρκοι μπήκαν στο κόλπο αργά, μόλις το 1957, αλλά δυναμικά. Ίδρυσαν την μυστική οργάνωση TMT (Turk Mukavement Teskilati: Τουρκική Οργάνωση Αντίστασης) και σκότωσαν και αυτοί στο άψε-σβήσε 83 Ελληνοκύπριους ενώ από την ΕΟΚΑ (την πρώτη) σκοτώθηκαν και αρκετοί Τουρκοκύπριοι – χαρακτηριστικός ο τίτλος της εφημερίδας “Ελευθερία” (Ιούνης-Ιούλης 1958): “Η ΕΟΚΑ αναλαμβάνει την προστασία των Ελλήνων. ΠΕΝΤΕ ΣΦΑΙΡΑΙ ΤΟΥ ΔΙΓΕΝΗ ΣΥΝΕΤΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ”. Αναφέρεται στους 5 δολοφονηθέντες Τουρκοκύπριους από την ΕΟΚΑ (την πρώτη). Προηγήθηκε η δολοφονία 8 Ελληνοκυπρίων από τον Κοντεμένο, στο Κιόνελι, από Τουρκοκύπριους σε συνεργεία με τους Άγγλους.

Και οι Άγγλοι Ιμπεριαλιστές έτριβαν τα χέρια τους.

Τί να κάνεις μία αποικία με τον λαό ενωμένο και ισχυρό δι-εθνικό λαϊκό κίνημα (πάρε π.χ. την απεργία στα μεταλλεία το 1948 από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους εργάτες) όταν μπορείς να έχεις δύο στρατιωτικές Βάσεις στο νησί, ένα λαό διχασμένο εθνοτικά, την Τουρκία 70 μίλια μακριά κοντά, και ένα λαϊκό κίνημα φοβισμένο ή και εξολοθρεμένο; Ο Γρίβας, ο Χίτης, ανέκαθεν τα συμφέροντα του Ιμπεριαλισμού υπηρετούσε. Και αν δεν κατάλαβες τι σημαίνει η λέξη Ιμπεριαλισμός, κοίταξε γύρω σου, δες τους προσφυγικούς συνοικισμούς, την τουρκική σημαία στον Πενταδάκτυλο που αναβοσβήνει, πάγαινε στο Λήδρα Πάλλας να σου ζητήσουν διαβατήριο για να περάσεις στο χωριό σου, διάβασε στις εφημερίδες τις αγγελίες των μνημοσύνων των αγνοουμένων που τα κόκκαλα τους βρίσκουν ακόμα σε ομαδικούς τάφους με την ταυτοποίηση του DNA τους, σαράντα χρόνια μετά. Αυτά δεν είναι τυχαία αλλά το αποτέλεσμα της πολεμικής μηχανής του Καπιταλισμού που λυσσιά για κέρδη και ήρθε εδώ να μας στίψει. Μόνο που δυσκολεύεται λιγάκι χωρίς τους Εφιάλτες.

Ο Ραούφ Ντεκτάς, ηγετικό στέλεχος της TMT, ως Γενικός Εισαγγελέας της Αποικιακής Αγγλικής Κυβέρνησης στην Κύπρο μεταξύ 1956-58, καταδίκασε πολλά μέλη της ΕΟΚΑ (της πρώτης). Ένα από αυτά ήταν και ο Μιχάλης Καραολής ο οποίος με διαταγή του αρχηγού της ομάδας Εκτελεστών της ΕΟΚΑ (της πρώτης) Πολύκαρπου Γιωρκάτζη, μαζί με τον Ανδρέα Παναγιώτου (τον σύντροφο που διέφυγε) εκτέλεσαν τον αστυνομικό Ηρόδοτο Πουλλή στην “Αλάμπρα” (κινηματογράφος στην Λευκωσία) όταν παρακολουθούσε μια συγκέντρωση του ΑΚΕΛ. Ο Γρίβας είχε δώσει γραμμή οι Ελληνοκύπριοι αστυνομικοί είτε να παραιτούνται, είτε να συνεργάζονται με την ΕΟΚΑ (την πρώτη):

… Βρισκόμαστε στα πρώτα στάδια του αγώνα και η Οργάνωση αποφάσισε να αχρηστεύσει την αστυνομική δύναμη των Άγγλων και να την ξεδοντιάσει, ώστε να μην μπορεί να δρα αποτελεσματικά κατά της ΕΟΚΑ. Ο Γιωρκάτζης επεσήμανε τα βασικά στελέχη της αστυνομικής δύναμης, τα οποία επεδίωξε να θέσει υπό τη δική του καθοδήγηση. Όσα από αυτά τα στελέχη αρνούνταν να συνεργαστούν, ο Γιωρκάτζης τα έθετε στη λίστα εκτελέσεων. Ο Πολύκαρπος δημιούργησε ειδικές εκτελεστικές ομάδες σε κάθε πόλη, οι οποίες θα αναλάμβαναν αυτό το δύσκολο και επικίνδυνο έργο.” και “Ο Γρίβας ήταν οργισμένος με τους τομεάρχες ότι δεν προωθούσαν το σχέδιο εκτελέσεων. Έκρινε ότι προχωρούσε με πολύ αργό ρυθμό και έπρεπε να επιταχυνθεί.” (από συνέντευξη του Ανδρέα Παναγιώτου που λέει και άλλα για τις σχέσεις Γιωρκάτζη και Παναγούλη).

Έτσι, μετά την εκτέλεση του Ηρόδοτου Πουλλή, το ποδήλατο του Καραολή επισημαίνεται (είχαν νούμερα τότε τα ποδήλατα) και τον συλλαμβάνουν. Οι Παναγιώτου και Γιωρκάτζης διαφεύγουν αλλά συλλαμβάνονται στην Λευκωσία το επόμενο βράδυ για λόγους άσχετους με την πρώτη εκτέλεση. Πάνω τους βρίσκουν περίστροφα ενώ στην τσέπη του Γιωρκάτζη βρίσκουν χαρτιά με τα ονόματα των (τούρκων) μαρτύρων κατά του Καραολή. Περιέργως οι Άγγλοι δεν υποπτεύονται τίποτα! Έτσι ο Γιωρκάτζης αφήνεται ελεύθερος από τους Άγγλους. Το σώμα του Καραολή όμως είναι ακόμα και σήμερα στα Φυλακισμένα Μνήματα, με σπασμένο τον αυχένα και δέχεται τα δάφνινα στεφάνια κορδωμένων πολιτικών και παπάδων, κάθε μα κάθε χρόνο, αδιαμαρτύρητα.

Παράξενο διάολε το γεγονός ότι Γιωρκάτζης και Ντεκτάς επέζησαν του αγώνα της ΕΟΚΑ (της πρώτης) και μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου ηγήθηκαν και έφεραν εις πέρας ο καθένας την αποστολή που του ανέθεσε ο Ιμπεριαλισμός.

Για τους ανιδιοτελείς νέους που έδωσαν την ζωή τους για την Ελευθερία η ιστορία μάλλον σταματά στα Φυλακισμένα μνήματα με ένα νεκρό κορμί, τους τραγικούς γονείς που το κλαίνε, τα δάφνινα στεφάνια που στοιβάζονται χρόνο το χρόνο, ομιλίες και εμβατήρια.

Όμως ας δούμε και τι έγιναν αυτοί οι σιεηττάνηδες αγωνιστές που έζησαν και διοίκησαν την νεοσύστατη Κυπριακή Δημοκρατία από το 1960.

Πρώτος και καλύτερος ο Ήρωας και αρχηγός της ΕΟΚΑ (της πρώτης) ο θρυλικός Γεώργιος Γρίβας – Διγενής. Αυτός που “δοξάσθη κρυπτόμενος και εγελοιοποιήθη εμφανιζόμενος”, όπως γλαφυρά, μα μάλλον γενναιόδωρα, περίγραψε την ζωή του ο Γεώργιος Παπανδρέου. Η γελοιοποίηση μάλλον αναφέρεται στα γεγονότα της Κοφίνου το ’67. Ο Μακάριος είχε την φαεινή ιδέα να τον βάλει επικεφαλής της νεοσύστατης Εθνικής Φρουράς (από το 1964) για να καλύψη τα δικά του ανεπίτρεπτα και προδοτικά λάθη. Εμείς όμως ας πάμε στο 1971 που ο Γρίβας έρχεται στην Κύπρο μυστικά και οργανώνει την ΕΟΚΑ, την δεύτερη αυτή την φορά. Δυστυχώς, δεν πρόλαβε να δει τα έργα του να φέρνουν καρπούς. Το πραξικόπημα το 1974 και η εισβολή των Τούρκων που το ακολούθησε ήρθαν λίγους μήνες μετά τον θάνατο του. Δεν είδε τους νεκρούς, ούτε τα κατεχόμενα, ούτε τους συνοικισμούς αλλά πόλεις και χωριά της Κύπρου έχουν δρόμους λεωφόρους που φέρουν το όνομα του – τότε που ήταν “καλός” και ήρωας της ΕΟΚΑ (της πρώτης) και οδήγησε την Κύπρο στην “Ελευθερία” …

Δεύτερος, μα δυστυχώς σκάλες κατώτερος, ο Ήρωας και εκτελεστής της ΕΟΚΑ (της πρώτης) Νικόλαος Σαμψών Γεωργιάδης. Απολαύστε τον σε μία συνέντευξη του (8/8/1999, Ελεύθερος Τύπος):

Ελεύθερος Τύπος: Είχατε καταδικαστεί δις εις θάνατον από τις βρετανικές δυνάμεις…

Σαμψών: Ναι, αφού πέρασα βασανιστήρια στα οποία δεν είχε υποβληθεί κανένας Κύπριος όσο εγώ. Μου έβγαλαν δόντια και νύχια… Φυλακίστηκα στις κεντρικές φυλακές της Κύπρου, μετά με μετέφεραν στην Αγγλία στις φυλακές του Wormscraps στο Λονδίνο. Εκεί ήρθα σε επαφή με τον Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό (IRA) για απόδραση, αλλά το αντιλήφθηκαν οι ΄Αγγλοι και εμάς τους πρωτεργάτες της απόδρασης μας μετέφεραν ξημερώματα στις φυλακές υψίστης ασφαλείας Wakefield στο Yorkshire που χτίστηκαν το 1404 και δεν είχε αποδράσει ποτέ άνθρωπος. Είχαν ναρκοπέδια, κλπ. Εκεί γνώρισα τον αγωνιστή του IRA, τον Simus Murphy, που είχε καταδικαστεί 5 φορές σε ισόβια δεσμά από το 1951. Η συνάντηση μας έγινε το 1958. Αποφασίσαμε να αποδράσουμε μαζί και σε ένα χρόνο το πραγματοποιήσαμε! Η απόδραση μας έγινε πρωτοσέλιδο με τεράστια γράμματα στις αγγλικές εφημερίδες.

Ο Σαμψών επέζησε του Αγώνα του 1955-59 και λίγο αργότερα δημιούργησε παρακρατική οργάνωση που δολοφονούσε Τουρκοκύπριους στην περιοχή της Ομορφίτας. Ειδικότητα του τα γυναικόπαιδα. Κάθε ξερό πηγάδι στην περιοχή έχει και μια ιστορία να διηγηθεί για τον λαμπρό αυτόν “άνδρα” – όχι ότι άλλοι συναγωνιστές του, από την ΕΟΚΑ (την πρώτη και την δεύτερη) υστέρησαν φυσικά. Το αποκορύφωμα των ηρωϊκών στιγμών του Σαμψών ήταν βέβαια η ορκωμοσία, του αθεόφοβου, στις 15 Ιουλίου 1974, σαν Προέδρου της Κύπρου, δηλαδή της πραξικοπηματικής κυβέρνησης της ΕΟΚΑ (της δεύτερης) και της ελληνικής Χούντας, που με τα όπλα αντικατάστησε τον πρόεδρο Μακάριο. Τον όρκισε ένας άλλος αθεόφοβος, παπάς αυτή την φορά, ο Μητροπολίτης Πάφου Γεννάδιος. Ο Σαμψών έμεινε γνωστός και ως ο οκταήμερος λόγω του ότι η πραξικοπηματική κυβέρνηση που ηγείτο κατέρρευσε μετά από πάροδο οκτώ ημερών, λίγο μετά την εισβολή των Τούρκων. Καταδικάστηκε σε 20 χρόνια φυλακή, αλλά αμετανόητος διέφυγε στο εξωτερικό το 1979 εκμεταλλευόμενος ιατρική άδεια που του παραχώρησε ο Σπύρος Κυπριανού και δεν ανακάλεσε για τα επόμενα 10 (!) χρόνια. Τελικά ο Σαμψών επέστρεψε στην Κύπρο κούππα άπαννη, μετά από διακοπές στας Ευρώπας. Το ερώτημα παραμένει, οκταήμερε έριξες κατά των Τούρκων εισβολέων (όχι γυναικόπαιδων) έστω μία;

Ακολουθεί ο Ήρωας της ΕΟΚΑ (της πρώτης) Λεύκιος Ροδοσθένους, ο οποίος ήταν ο πρώτος (εκ τριών) βουλευτής στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας που οι συνάδελφοι του, τού ήραν την βουλευτική ασυλία το 1961. Δικαζόταν για οπλοφορία, ληστεία, εκβιασμό και απόσπαση χρημάτων από τον επιχειρηματία Ευστάθιο Κυριάκου. Ο Ήρωας Ροδοσθένους ισχυρίζεται ότι η υπόθεση ήταν σκευωρία του Υπουργού Εσωτερικών Πολύκαρπου Γιωρκάτζη, του συναγωνιστή του στην ΕΟΚΑ (την πρώτη). Και οι δύο ήταν ικανοί για τέτοια κατορθώματα. Δες εδώ, δεξιά, 1961 και το βιβλίο του Μ. Δρουσιώτη “ΕΟΚΑ : Η Σκοτεινή Οψη”, 1998, σελ. 422.

Σειρά έχουν οι πραξικοπηματίες υπουργοί μας μα και ήρωες της ΕΟΚΑ (πρώτης),

  • Σπύρος Παπαγεωργίου, ήρωας της ΕΟΚΑ (της πρώτης), μέλος της ΕΟΚΑ (της δεύτερης) και τελικά “Κυβερνητικός” Εκπρόσωπος της πραξικοπηματικής κυβέρνησης Σαμψών.

  • Γιαννάκης Δρουσιώτης, τομεάρχης και ήρωας της ΕΟΚΑ (της πρώτης), μέλος της ΕΟΚΑ (της δεύτερης) και τελικά Υπουργός Εργασίας της πραξικοπηματικής κυβέρνησης Σαμψών. Προς τιμήν του, στην εκπομπή του ΑΣΤΡΑ “Ιστορικές διαδρομές” ο Γιαννάκης Δρουσιώτης δήλωσε ξεκάθαρα ότι η δολοφονία του Νεόφυτου Κλέανθους από την ΕΟΚΑ (την πρώτη) έγινε άδικα.

  • Ανδρέας Νεοκλέους ήρωας της ΕΟΚΑ (της πρώτης). Υπουργός Γεωργίας της πραξικοπηματικής κυβέρνησης Σαμψών. Δικηγόρος σήμερα. Πρόσφατα ξέχασε – ναι σωστά διαβάσατε ξέχασε, ανθρώπινα τα λάθη – να εμφανιστεί στο δικαστήριο, για να υπερασπιστεί την Λαϊκή Τράπεζα στην αγωγή που της κίνησε ο νυν βοηθός εισαγγελέας (με την προσωπική του ιδιότητα). Ο Ήρωας της ΕΟΚΑ (της πρώτης) ήταν / είναι(;) δικηγόρος της Λαϊκής Τράπεζας. Έτσι ο βοηθός εισαγγελέας κέρδισε τα 700,000 ευρώ που του κούρεψαν και διεκδικούσε. Αυτός ο Ήρωας της ΕΟΚΑ, του πραξικοπήματος και της δικηγορίας είναι και ο Επίτιμος Πρόξενος της Ιαπωνίας στην Κύπρο (σύμφωνα με αυτό). Πού πάνε και τους βρίσκουν …

Ο πραξικοπηματίας Αδάμος Χαρίτωνος στις 23/12/2012 δημοσιεύει μια επιστολή στην οποία αναφέρει ονόματα και άλλων στελεχών της ΕΟΚΑ (της δεύτερης). Αρκετοί από αυτούς ήταν και στην ΕΟΚΑ (την πρώτη), άλλοι ήταν απλά πιό νεαροί. Τα ονόματα είναι:

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ (13)
ΝΟΜΙΚΟΙ (15)
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ (6)
ΑΛΛΟΙ (10)
Θάσος
Σοφοκλέους
(Βουλευτής ΔΗΣΥ, Πρόεδρος των
Συνδέσμων Αγωνιστών ΕΟΚΑ 1955-59)
Αντώνης
Καράς
(Βουλευτής ΔΗΣΥ)
Κίκης
Κωνσταντίνου
(πρ. πρόεδρος Ανόρθωσης)
Δημήτρης
Συλλούρης
(Πολιτικός μηχανικός, Βουλευτής ΔΗΣΥ-ΕΥΡΩΚΟ)
Φώτης
Παπαφώτης
(Θεολόγος)
Σοφοκλής
Χατζηγιάννης
(Βουλευτής ΔΗΣΥ)
Άρης
Χατζηγεωργίου
(υπουργός Σαμψών)
Γλαύκος
Κασουλίδης
(Γιατρός, πατέρας Γιαννάκη Κασουλίδη)
Γιάννης
Κασίνης
(Θεολόγος)
Χρίστος Πουργουρίδης (Βουλευτής ΔΗΣΥ)
Σωκράτης
Ηλιάδης
(μεγαλοεπιχειρηματίας)
Σωτηράκης
Γιαννάκης
(πρ. Βουλευτής, πρόεδρος ΕΠΑ)
Ανδρέας
Παρασκευάς
(Θεολόγος)
Σπύρος
Αρότης
(Στέλεχος κυβέρνησης Κληρίδη)
Σόλων
Ποιηταρίδης
Ανδρέας
Βασιλείου
(Συντεχνιακός)
Γαβριήλ
Μηνάς
(Λυκειάρχης)
Κώστας
Αδαμίδης
(υπουργός Σαμψών)
Δημητράκης
Χαχολιάδης
(πρ. Πρόξενος)
Κώστας
Τσέλλος
(Ιατρός)
Ρένος
Κυριακίδης
(Γυμνασιάρχης)
Κυριάκος
Σαβεριάδης
(υπουργός Σαμψών)
Ανδρέας
Αγγελόπουλος
Γεώργιος
Ολύμπιος
(Αξιωματικός Εθνικής Φρουράς)
Γεώργιος
Χατζηνικολάου
(Λυκειάρχης)
Γεώργιος
Βασιλειάδης
(Αρχιδικαστής)
Ανδρέας
Παπαπέτρου
(Λοχαγός της Εθν. Φρουράς)
Χριστάκης
Χατζηευτυχίου
Φρίξος
Μαρκίδης
 
Ανδρέας
Βασιλείου – Αρναούτης
(Τραπεζικός)
Θεόδωρος
Παναγιώτου
(καθηγητής Πανεπιστημίου)
Πίπος
Ιωαννίδης
Γεώργιος
Παλαιολόγος
(Τραπεζικός)
Κώστας
Γιαλλουρίδης
(Γυμνασιάρχης)
Γιαννάκης
Δρουσιώτης
Σάββας
Μισός
(Γεωργός)
Αλέξανδρος
Κιαγιάς
(Δάσκαλος – πρ Πρόεδρος ΠΟΕΔ)
Στέλιος
Στυλιανού
Λουκής
Χατζηλουκάς
(Δάσκαλος)
Στέλιος
Χρηστίδης
Νίκος
Σέρβος
(Χημικός)
Πανίκος
Σωτηρίου
Παναγιώτης
Κουζούπης
Κώστας
Χατζηπιέρας

Ο πίνακας προέρχεται από εδώ.

Όμως ας μην ξεχνάμε και τον Χριστόδουλο Χριστοδούλου, ένα άλλο ήρωα της ΕΟΚΑ (της πρώτης) που σχεδόν τα κατάφερε να μείνει μακρυά από ποινικές υποθέσεις αλλά δυστυχώς στο τέλος κατέληξε και αυτός στην φυλακή ως κοινός ποινικός κατάδικος. Ισιώνει ο νούρος του σκύλου; Δημοσίευμα της εφημερίδας Πολίτης (Ιούνης 2013) αναφέρει: “Τα χρήματα καταβλήθηκαν για άγνωστη υπηρεσία από εταιρεία του εφοπλιστή, φίλου και συνεργάτη του Ανδρέα Βγενόπουλου, Μιχάλη Ζολώτα σε εταιρεία της θυγατέρας του πρώην διοικητή της Κεντρικής, Χριστόδουλου Χριστοδούλου, δύο μόλις μήνες μετά τη λήξη της θητείας του τελευταίου στην Κεντρική Τράπεζα” (δες εδώ). Στο δικαστήριο ο Ήρωας της ΕΟΚΑ (της πρώτης) μας δήλωσε “ότι είναι αγωνιστής της ΕΟΚΑ και πρόσφερε στην πατρίδα και δεν πρέπει να τιμωρηθεί”. Όλες οι κατηγορίες αποσύρθηκαν και έμεινε μόνο αυτή της φορο-αποφυγής.

Τελικά ο Ήρωας της ΕΟΚΑ (πρώτης) καταδικάστηκε σε 6 μήνες φυλακή γιατί δεν δήλωσε το εκατομμύριο που ήρθε και τον βρήκε. Έτσι είδε τα Φυλακισμένα Μνήματα και από την μέσα πλευρά. Διερωτώμαι τι είπε στον Μιχαλάκη Καραολή…

Αν ο μόνος σκοπός που αξίζει κανείς να γεννηθεί είναι η λευτεριά και, μόλις γεννηθεί, του την υποθηκεύουν τα συμφέροντα, τι άλλο του απομένει αν όχι η επανάσταση; (…) Με το να κάμεις μιαν επανάσταση κι αποτινάξεις το ζυγό, δεν έκαμες τίποτα. Το ’21 αυτό έκαμε. Το να μη ξαναπέσεις σε ζυγό, αυτό είναι επανάσταση.

[Γιάννης Σκαρίμπας, “Το ’21 και η αλήθεια”]

Να μην ξαναπέσεις σε ζυγό! Μα οι ήρωες της ΕΟΚΑ (της δεύτερης) που πολλοί από αυτούς ήρθαν μεταγραφή από την ΕΟΚΑ (την πρώτη) έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να ξαναπέσουμε σε ζυγό. Μέχρι που τα κατάφεραν και ησύχασαν. Και σήμερα οι πολιτικοί και φυσικοί απόγονοι τους τα ίδια και χειρότερα: ΕΕ, Τρόϊκα, ΝΑΤΟ.

Αχ ρε Μιχαλάκη. Παλλικάρι. Δεν πρόδωσες τον σύντροφο σου παρά κρεμμάστηκες εσύ στην θέση του. Μακάρι και οι άλλοι, που έζησαν, να ήταν σαν και εσένα. Μα δεν γίνεται. Τότε ποιος θα έπαιζε το παιγνίδι του Ιμπεριαλισμού και να κορδώνεται;

ΑΧΠ
——-
1. Δυστυχώς δεν έχω στοιχεία για την ακίνητη περιουσία με την οποία η νεοσύστατη Κυπριακή Δημοκρατία επιβράβευσε τους επιζήσαντες Ήρωες της ΕΟΚΑ (της πρώτης) αν και πολλά λέγονται και βλέπουμε με τα μάτια μας. Θα επανέλθω αν βρώ στοιχεία.

2. Memo to self: Για τις αποζημιώσεις που σκέφτεσαι να ζητήσεις για τα 40 χρόνια προσφυγιάς, την χαμένη περιουσία, τις χαμένες ευκαιρίες, ξεκίνα από την οκταήμερη κυβέρνηση της ΕΟΚΑ (της δεύτερης) και της Χούντας, εδώ:

  • Υπουργός Εσωτερικών και Αμύνης ο βιομήχανος Παντελής Δημητρίου.
  • Υπουργός Εξωτερικών ο βιομήχανος Ντίμης Δημητρίου.
  • Υπουργός Δικαιοσύνη ο δικηγόρος Κώστα Αδαμίδης.
  • Υπουργός Γεωργίας ο δικηγόρος Ανδρέας Νεοκλέους.
  • Υπουργός Εργασίας ο Γιαννάκης Δρουσιώτης.
  • Υπουργός Συγκοινωνιών ο δικηγόρος Κυριάκος Σαβεριάδης.
  • Υπουργός Υγείας ο γιατρός Οδυσσέας Ιωαννίδης.
  • Υπουργός Εμπορίου ο οικονομολόγος Αρης Χατζηγεωργίου.
  • Υπουργός Παιδείας ο νομικός Παναγιώτης Δημητρίου.
  • Υφυπουργός παρά των προέδρω ο οδοντίατρος Ανδρέας Παρισινός.
  • Κυβερνητικός εκπρόσωπος ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Σπύρος Παπαγεωργίου.

Άξιοι

Κόκκαλα αγνοουμένων Ε/Κ και Τ/Κ – Κύπρος : η πιο μεγάλη προδοσία

Advertisements

About ΑΧΠ

\|/ Endika Mesa (islaind at yahoo.co.uk) ex livantes \|/
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Μαζέψτε τους πριν ξανα-πουλήσουν την Κύπρο

  1. AnefOriwn says:

    Αγαπητέ ΑΧΠ,
    Σε χαιρετώ!

    Κι επέτρεψε ΜΟΥ, έστω και κάπως καθυστερημένα μερικές σύντομες παρατηρήσεις και διορθώσεις πάνω στο κείμενο ΣΟΥ για τον Αγώνα της ΕΟΚΑ (της Πρώτης) και τον Γρίβα, κυρίως για λόγους σωστής παράθεσης των ιστορικών γεγονότων… [Στις σκέψεις ΜΟΥ ήταν να το πράξω πιο νωρίς, αλλά δεν ΣΕ πρόλαβα και προχώρησες σε νέα ανάρτηση]…

    1. Κατ’ αρχάς να σημειώσω ότι το κείμενο ΣΟΥ είναι αρκετά ενδιαφέρον και τεκμηριωμένο και μπορεί να λειτουργήσει [για όσους δεν φέρουν παρωπίδες] κι απομυθοποιητικά τόσο για την ΕΟΚΑ γενικά όσο και για κάποια από τα πρωτοπαλίκαρα της πιο ειδικά…

    2. Αναφερόμενος στην ιστορία της σύλληψης, της καταδίκης σε θάνατο και του απαγχονισμού του Μιχαλάκη Καραολή γράφεις μετά άλλων και τα εξής: «… ο Μιχάλης Καραολής ο οποίος με διαταγή του αρχηγού της ομάδας Εκτελεστών της ΕΟΚΑ (της πρώτης) Πολύκαρπου Γιωρκάτζη, μαζί με τον Ανδρέα Παναγιώτου (τον σύντροφο που διέφυγε) εκτέλεσαν τον αστυνομικό Ηρόδοτο Πουλλή στην Αλάμπρα όταν παρακολουθούσε μια συγκέντρωση του ΑΚΕΛ»… Με τον τρόπο που το γράφεις αφήνεται να νοηθεί ότι η εκτέλεση του Πουλλή έγινε στο ΧΩΡΙΟ Αλάμπρα. Η εκτέλεση όμως έγινε έξω από την (κινηματογραφική) αίθουσα “Αλάμπρα”, κάπου στη Λήδρας όπου όντως πραγματοποιούταν εκδήλωση του ΑΚΕΛ…

    3. Επειδή θεωρείς ότι «ακούγεται λογικό» το ερώτημα [που εξυπνακιστικά υποβάλλεται από κάποιους] «γιατί όλοι αυτοί [σημ.: κυρίως από πλευράς ΑΚΕΛ] δεν έθεσαν τα ερωτήματα τους και τα αιτήματα τους όταν ζούσε ο Μακάριος, ο οποίος μάλιστα υπήρξε για 17 χρόνια Πρόεδρος της Δημοκρατίας και στενός συνεργάτης του το ΑΚΕΛ…» ή «γιατί δεν έθεσαν το πρόβλημα τους στον Διγενή ο οποίος έζησε 14 χρόνια μετά τον Αγώνα…», να αναφέρω ότι αυτά τα ζητήματα τέθηκαν από το ΑΚΕΛ από τα πρώτα χρόνια της Ανεξαρτησίας, αλλά ΚΑΝΕΝΑΣ [ούτε ο Γρίβας, αλλά ούτε και ο Μακάριος] έδωσαν την δέουσα σημασία και προσοχή. Υπήρξαν μάλιστα και συναντήσεις και με τους δύο – αν δεν κάνω λάθος, με τον Γρίβα έγινε στην Αθηνά… [Πρέπει να ψάξω στη βιβλιοθήκη ΜΟΥ το σχετικό μ’ εκείνη την περίοδο βιβλίο του Πουμπουρή για να φρεσκάρω τη μνήμη ΜΟΥ, γιατί νομίζω ότι κάτι γράφει εκεί]…

    4. Κάπου αλλού γράφεις σε σχέση με τα γεγονότα της Κοφίνου του Νοέμβρη του 1967: «Τότε που ο Μακάριος είχε την φαεινή ιδέα να τον βάλει επικεφαλής της νεοσύστατης Εθνικής Φρουράς…» — Νομίζω ότι εν που το ‘64 που ο Γρίβας ανέλαβε Αρχηγός της “Εθνικής” Φρουράς˙ έχω όμως την εντύπωση ότι τότε [το ‘64] ο ελληνοκυπριακός στρατός δεν είχε ονομαστεί ακόμα “Εθνική” Φρουρά…

    5. Επίσης λίγο πιο κάτω αναφέρεις ότι «το πραξικόπημα το 1974 και η εισβολή των Τούρκων που το ακολούθησε ήρθαν ένα χρόνο μετά τον θάνατο του» [σημ.: του Γρίβα] — Ο Γρίβας πέθανε στις 27 του Γενάρη του 1974, «το πραξικόπημα το 1974 και η εισβολή των Τούρκων που το ακολούθησε…», ήρθαν 6 περίπου μήνες [κι όχι ένα χρόνο] μετά τον θάνατο του Γρίβα…

    Σ’ ευχαριστώ εκ των προτέρων για την προσοχή!

    • ΑΧΠ says:

      Anef Oriwn,
      ευχαριστώ για τα σχόλια σου. ´Οταν βρεις κάτι σχετικά με το σημείο 3 των σχολίων σου, θα σε παρακαλούσα να το αφήσεις εδώ σαν σχόλιο.

      όποια άλλα σχόλια ή διορθώσεις ευπρόσδεκτα – ειδικά με ονόματα τέτοιων παλλικαριών που συμμετείχαν και στις δύο ΕΟΚΑ.

      ΑΧΠ

  2. Pingback: Ποδόσφαιρο και Πολιτική – Ι | Το προνόμιο του Φτωχού

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s