Κούβα: τι διάολο είναι αυτή η Starwood;

Με την Επανάσταση του 1959, η Κούβα τόλμησε να περπατήσει τον δρόμο προς ένα καινούριο, Φωτεινότερο κόσμο και έδωσε ελπίδα στους υπόλοιπους Λατινοαμερικάνους, Βορειοαμερικάνους, σε όλους μας, ότι υπάρχει εναλλακτική στην σκλαβιά των Μονοπωλίων του Καπιταλισμού.

Ένας Φωτεινότερος κόσμος : Yuri Gagarin, Fidel Castro, 26/06/1961, Wikimedia

Ένας Φωτεινότερος κόσμος : Yuri Gagarin, Fidel Castro, 26/06/1961, Wikimedia

Μία σημαντική αλλά σχετικά άγνωστη πτυχή του οικονομικού εμπάργκο που επέβαλαν οι ΗΠΑ στην Κούβα επειδή τόλμησε να σηκώσει κεφάλι, είναι και το “περιουσιακό” που εκτός από βασική αφορμή του είναι και ένα θέμα που περιπλέκει τις σχέσεις των δύο χωρών. Εδώ θα πούμε 2,3 πράματα για αυτό το θέμα επ’ευκαιρία και της είδησης ότι με την επίσκεψη του προέδρου των ΗΠΑ στην Κούβα (20/03/2016), μια αμερικανική εταιρεία, η Starwood Hotels and Resorts θα αναλάβει την διαχείριση ξενοδοχείων στην Αβάνα.

Λοιπόν. Η κουβανική κυβέρνηση μετά την Επανάσταση του 1959 ξεκίνησε μια αληθινά επαναστατική διαδικασία: την κοινωνικοποίηση της περιουσίας που ανήκε σε ξένους ιδιώτες και εταιρείες και κουβανούς μεγάλο-αστούς, όπως γεωργική γή, εξοχικά σπίτια, ξενοδοχεία, εργοστάσια, ακόμα και την φυτεία της οικογένειας των Κάστρο.

Όταν τα διυλιστήρια που ανήκαν σε βόρειο-αμερικανικά, ολλανδικά κτλ. συμφέροντα (Texaco, Exxon/Esso, Shell) αρνούνται να διυλίσουν σοβιετικό πετρέλαιο που φτάνει στην Κούβα από την ΕΣΣΔ έναντι κουβανικής ζάχαρης κοινωνικοποιούνται και αυτά.

Ακολουθούν οι αμερικανικές τράπεζες First National City Bank of New York, First National Bank of Boston, Chase Manhattan Bank.

Λίγους μήνες μετά όλη η περιουσία που ανήκε σε ξένους πριν την Επανάσταση, τότε που την Κούβα διοικούσε το διεφθαρμένο καθεστώς του δικτάτορα Μπατίστα, η Αμερικανική Μαφία (δες Νονός νούμερο 2) και τα Αμερικανικά Μονοπώλια – ποιος ξεχνά την United Fruit Company; [4] – έγινε περιουσία όλων των Κουβανών.

Ναι, περιουσία όλων των Κουβανών. Ακόμα και των σκουρόχρωμων – που 70 μίλια μακρυά, στις “εξελιγμένες” και “πολιτισμένες” ΗΠΑ δεν επιτρεπόταν να κάθονται στα λεωφορεία και στα εστιατόρια μαζί με τους ανοιχτόχρωμους συμπολίτες τους.

Ένα χρόνο αργότερα η κυβέρνηση της Κούβας κοινωνικοποίησε και την εκκλησιαστική περιουσία και απέλασε εκατοντάδες παπάδες από την χώρα που κηρύχτηκε άθεη και κέρδισε την ψυχή της.

Έτσι στην Κούβα κοινωνικοποιήθηκαν περί τα 75% της συνολικής γεωργικής γης [1] (που πριν την Επανάσταση ανήκαν σε ξένους ιδιώτες και εταιρείες), πολλά εξοχικά που ανήκαν σε ξένους και $25 δις περιουσία κουβανών μεγάλο-αστών [2]. Οι Αμερικανοί υπήκοοι και εταιρείες δεν έμειναν όμως με σταυρωμένα χέρια και κατάθεσαν παράπονα για την κοινωνικοποίηση της περιουσίας τους σε μια υπηρεσία της κυβέρνησης των ΗΠΑ (Foreign Claims Settlement Commission). Η οποία και εξακρίβωσε 5,913 τέτοια παράπονα / απαιτήσεις. Αυτές οι υποθέσεις, συνολικής αξίας $1.9 δις το 1960 ή $8 δις σήμερα με τους τόκους παραμένουν ανοικτές όσον αφορά το Κογκρέσο των ΗΠΑ αφού σύμφωνα με το νόμο του 1996, το Helms-Burton Act, δεν μπορεί να άρει το οικονομικό εμπάργκο εναντίον της Κούβας αν πρώτα δεν ικανοποιηθούν αυτές οι απαιτήσεις.

Η αντίδραση της Κούβας στον νόμο Helms-Burton Act (1996) ήταν ο νόμος 80 [3] που ψηφίστηκε λίγο αργότερα. Ο νόμος αυτός αναγνωρίζει το δικαίωμα αμερικανών πολιτών να ζητήσουν αποζημιώσεις για την κοινωνικοποίηση της περιουσίας τους εκτός αν η απαίτηση γίνει διά του Helms-Burton Act – αυτό θα την καθιστά παράνομη. Επίσης συστάθηκαν ειδικά κουβανικά δικαστήρια για να δέχονται απαιτήσεις εναντίον των ΗΠΑ και Αμερικανο-κουβανών από κουβανούς πολίτες που υπέφεραν (βασανιστήρια, φόνοι) από όργανα του καθεστώτος Μπατίστα που ζουν τώρα στις ΗΠΑ, όπως και από πολεμικές πράξεις των ΗΠΑ (π.χ. η εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων) και από τις συνέπειες του οικονομικού εμπάργκο που οι ΗΠΑ επέβαλαν εδώ και 50 χρόνια.

Δεν είναι παράξενο ότι η Κούβα αναγνωρίζει το δικαίωμα αμερικανών πολιτών να ζητήσουν αποζημιώσεις για την κοινωνικοποίηση της περιουσίας τους αφού έχει έρθει σε συμφωνία με άλλες χώρες που είχαν τέτοιες απαιτήσεις ήδη από την δεκαετία του 1980. Π.χ. το 1988 οι Ισπανοί πήραν $40 εκ. Παρόμοιες συμφωνίες έχουν γίνει με Καναδά, Ιταλία, Μεξικό, Γαλλία, Ελβετία. Ενώ από το 1960 η Κουβανική Κυβέρνηση πρότεινε να αποζημιώσει τους αμερικανούς με τα έσοδα της πώλησης ζάχαρης στις ΗΠΑ αλλά αυτοί αρνήθηκαν ενώ οι προέδροι των ΗΠΑ (Αϊζενχάουερ και Κέννετυ) δεν ξανα-αγόρασαν κουβανική ζάχαρη – δηλαδή το απαγόρευσαν τελείως [9]. Ε, δεν είναι και λίγο πράμα την μια μέρα να τρέχεις μαγαζί με 50 πουτάνες στην Αβάνα και την άλλη μέρα να σου λένε κάτι άπλυτοι επαναστάτες “Τέλος! Γιάνκη γκόου χόουμ!”.

Με την επίσκεψη Ομπάμα στην Κούβα πριν λίγες μέρες ακούσαμε και για μια αμερικανική εταιρεία – την Starwood Hotels and Resorts – που θα αναλάβει την διαχείριση τριών ξενοδοχείων στην Αβάνα: Hotel Inglaterra, Hotel Quinta Avenida και Hotel Santa Isabel, [5]. Η Starwood Hotels and Resorts είναι αμερικανική εταιρεία και έτσι το εμπάργκο που επέβαλαν οι ΗΠΑ στην Κούβα φυσικά της απαγορεύει να έχει οικονομικές δραστηριότητες στο νησί. Αλλά η Starwood έχει πάρει ειδική άδεια από το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ για να κάνει μπίζνες στην Αβάνα με 4 ξενοδοχεία (το όνομα του τέταρτου ξενοδοχείου μας το αφήνει για έκπληξη ο διευθυντής της εταιρείας) [5].

Αυτό που δεν έχει ακουστεί πολύ είναι ότι η Starwood έχει απαιτήσεις από την Κουβανική Κυβέρνηση για περιουσία που κοινωνικοποιήθηκε όπως περιγράψαμε παραπάνω. Βασικά τις απαιτήσεις κατάθεσε μια εταιρεία που αγόρασε η Starwood πριν 20 χρόνια. Η εταιρεία ITT που ήταν και ο κάτοχος της εν λόγω περιουσίας στην Κούβα το 1960.

Διαβάζοντας το άρθρο της Wikipedia για την International Telephone & Telegraph (ITT) ίσως κάποιος νομίσει ότι πρόκειται για τον Αλ Καπόνε των επιχειρήσεων. Σε εμάς εδώ είναι γνωστή από τα προηγούμενα κείμενα για την Χιλή, τον Αλιέντε και την ανατροπή του. Ο Αλιέντε εθνικοποίησε την ITT μαζί με πολλές άλλες εταιρείες ξένων συμφερόντων που δραστηριοποιούνταν στην Χιλή. Και υπάρχουν σήμερα στοιχεία [7,8] που την συνδέουν με την προσπάθεια ανατροπής του Αλιέντε σε συνεργία με την CIA. Εξάλλου ένας από τους διευθυντές (member of the board of directors) της ΙΤΤ το 1970, ήταν ο John McCone, πρώην διευθυντής της CIA την περίοδο 1961-1965. Δηλαδή δούλεψε στην CIA μετά το αμερικανικό ρεζίλι της απόπειρας εισβολής στην Κούβα αλλά κατά την διάρκεια της κρίσης των πυραύλων, 10/1962. Αυτός ο “μάγκας” αποδεδειγμένα χρησιμοποίησε τις προσβάσεις του στην CIA όταν δούλευε στην ITT για να ανατρέψουν τον Αλιέντε προσπαθώντας να τους δώσει λεφτά για να κάνουν την βρώμικη δουλειά και όταν εκείνοι δεν τα δέκτηκαν (έτσι είπανε) αυτός τα έδινε μόνος του σε ανθυποψήφιους του Αλιέντε και στην εφημερίδα El Mercurio για προπαγάνδα.

Washington Post 22/03/1973 by L.Stern : Η ITT πρόσφερε $1 εκ. στα πλαίσια σχεδίου για ήττα του Αλιέντε

Washington Post 22/03/1973 by L.Stern : Η ITT πρόσφερε $1 εκ. στα πλαίσια σχεδίου για ήττα του Αλιέντε

Σιγά, σιγά η ITT από εταιρεία τηλεπικοινωνιών είχε εξαπλωθεί σε πολλά είδη επιχειρήσεων και μια από αυτές ήταν και τα ξενοδοχεία Sheraton. Αυτός ήταν και ο λόγος που η Starwood αγόρασε την ITT το 1998. Με αυτή την αγορά πέρασε στην Starwood και η απαίτηση για αποζημιώσεις που κατέθεσε η ITT το 1960 για την περιουσία που κατείχε στην Κούβα πριν την Επανάσταση.

Το στοιχείο που ακολουθεί δεν το έχω επιβεβαιώσει αφού το αρχικό άρθρο που ανέβηκε στην εφημερίδα Miami Herald το 2005 δεν υπάρχει πλέον εκεί. Ένα αντίγραφο του άρθρου υπάρχει εδώ αλλά δεν γνωρίζω αν είναι το αρχικό ή αν ευσταθεί. Το καταγράφω με επιφύλαξη. Αυτό το άρθρο λοιπόν λέει ότι στην Κούβα υπήρχαν κάποιες εγκαταστάσεις της Radio Corporacion Cubana (RCC), τότε θυγατρική της ITT που κοινωνικοποιήθηκαν μόλις το 2003 αφού μέχρι την δεκαετία του 1990 συνέχιζε την λειτουργία της (δεν γνωρίζω αν αυτό αληθεύει και αν ήταν πράγματι ιδιωτική εταιρεία). Η Starwood το 2005 κατάθεσε την απαίτηση της και για αυτή την περιουσία και τώρα διεκδικεί συνολικά $60 εκ. από την κουβανική κυβέρνηση. Τι ακριβώς απαιτεί η Starwood βρίσκονται καταγραμμένα στο αντίγραφο του άρθρου που ανάφερα πιο πάνω.

Η εταιρεία Marriott International (ξενοδοχεία) πριν λίγους μήνες έκανε προσφορά στην Starwood για να την αγοράσει, ύψους $12 δις. Πριν λίγες μέρες η κινεζική Anbang Insurance Group Co, J.C. Flowers [σ.σ. ανθοπώλες της Σανγκάης] και Primavera Capital έκαναν την δική τους προσφορά για να αγοράσουν την Starwood ύψους $13.16 δις. Αλλά τώρα μαθαίνω ότι η Marriott International επανήλθε με προσφορά ύψους $13.6 δις [10].

Το μήνυμα του διευθυντή της Starwood, Τομ Μάγκας, στους μετόχους της εταιρείας του μετά την κίνηση των Κινέζων εδώ.

ΑΧΠ

——-

Advertisements

About ΑΧΠ

\|/ Endika Mesa (islaind at yahoo.co.uk) ex livantes \|/
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s