Pixote : Eu sou Roberto Carlos dos Pobres …


PixoteFootballPrison

[ πριν προχωρήσεις κλικ εδώ και ξεκίνα το soundtrack. ]

Ο Πελέ ζήτησε άδεια από τους Χορηγούς του για να ανάψει την Oλυμπιακή φλόγα.

Η Ντίλμα Ρούσεφ, που ή αμέλησε να ζητήσει την άδεια των δικών της Χορηγών ή αυτοί την έστυψαν και την πέταξαν σαν λεμόνι, αποπέμπεται από την προεδρία της Βραζιλίας και δικάζεται – σκοτώνοντας ακόμα μία – μα χίλιες έπονται – ελπίδα αυτών που θα εξημέρωναν τον Καπιταλισμό.

Οι Ρώσσοι αθλητές – φτηνές καρικατούρες αυτών της πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ – δεν κατουρούν άνετα όπως παλιά, φιλάρεσκα ζωγραφίζοντας οχταράκια και καρδούλες στο χιόνι. Πλέον μόνο αγχωμένα και μόνο σε δοχεία της WADA το κάνουν – ε! δεν είναι σπορ-μπίλυ και βάντα. Κλαμένες Σαράφφοβες στέκονται στην ουρά για να βγάλουν ένα πιστοποιητικό ότι δεν είναι “ντο-πι-έ” μπας και συναινέσουν οι αθάνατοι να τους γράψουν και αυτούς στους αγώνες “του Ρίο”.

Αύγουστος, και τα μέσα μαζικής εξαπάτησης βρίσκονται στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού προσπαθώντας να ισορροπήσουν την εικόνα χάους που ετοίμασαν για την Βραζιλία – με Ζίκα, σκατά και πτώματα που ξεβράζονται στην Κοπακαμπάνα σχεδόν καθημερινά, μια τέντα που έπεσε από τον άνεμο, τον ατζαμή υδραυλικό του ολυμπιακού χωριού που το πλημμύρισε ο αθεόφοβος.

Να ισορροπήσουν αυτή την εικόνα με την πραγματικά αδήριτη – δηλαδή ακατανίκητη, ακαταμάχητη, επιτακτική, επιβαλλόμενη – ανάγκη να προβληθούν οι Χορηγοί κατά την διάρκεια των αγώνων και των τηλεοπτικών τους μεταδόσεων, να λαδώσει ο μηχανισμός, να γυρίσει ο τροχός και να δουλέψει η μπίζνα.

Λοιπόν μέσα σε αυτό το γελοίο και άνυδρο – για μένα – τοπίο, ποτισμένο με κεντερήτικο κάτουρο και την ύλη τρελών ρεφορμιστικών ονειρώξεων – κουφό σπέρμα, αναδίδοντας οσμή καμένων πεντο-δόλαρων, έχω να προτείνω την ταινία του Hector Babenco, “Pixote, a Lei do Mais Fraco” (Pixote, ο νόμος του πιο Αδύνατου) για μια ρεαλιστική – μέ όλη την σημασία της λέξης – εικόνα της κόλασης που λέγεται Ρίο ντε Τζανέιρο / Σάο Πάολο -:- 1980.

Pixote, 1981 - Hector Babenco

Pixote, 1981 – Hector Babenco

Το έργο αυτό είναι μια γροθιά στο στομάχι και μια κλωτσιά μια πιθαμή πιο κάτω – για όσους και όσες ακόμα τα έχουν.

Κύριοι υπεύθυνοι για αυτό είναι οι νεαροί πρωταγωνιστές – σχεδόν μωρά – που δεν είναι επαγγελματίες ηθοποιοί αλλά προέρχονται από τις φτωχο-γειτονιές (τις φαβέλες) του Σάο Πάολο, του Ρίο, και που κάποια στιγμή ο προβολέας της τέχνης έριξε το φως του στα μουτράκια τους καθώς πλατσούριζαν μέσα στα σκατά της κωλο-κοινωνίας που “ζούσαν” – και αρκετοί ζουν ακόμα, έλαμψαν για μια στιγμή και μας έδωσαν αυτή την τόσο δυνατή ταινία που λέγεται Pixote, εν έτει 1981.

"Σε αυτή την ταινία παίζουν παιδιά που ανήκουν σε αυτή την κοινωνική τάξη" λέει ο σκηνοθέτης Hector Babenco. O Pixote - Fernando Ramos da Silva, 13 χρονώ - με την μάνα του και την αδελφή του, Σάο Πάολο, 1979.

“Σε αυτή την ταινία παίζουν παιδιά που ανήκουν σε αυτή την κοινωνική τάξη” λέει ο σκηνοθέτης Hector Babenco.
O Pixote – Fernando Ramos da Silva, 13 χρονώ – με την μάνα του και την αδελφή του, Σάο Πάολο, 1979.

Βλέπουμε τους Πρωταγωνιστές μέσα στο Αναμορφωτήριο, στους δρόμους της μεγαλούπολης (Ρίο, Σάο Πάολο ή και τα δύο) να κλέβουν και να τους κλέβουν, γυρεύοντας τη Μάνα τους στο κρεβάτι μιας πόρνης, δαρμένοι στα κελιά της Αστυνομίας, φυτεμένα πτώματα σε ένα σκουπιδότοπο – πάντα όμως Αληθινοί, Αθώοι και Μοιραίοι.

Ανθρώπινες μηχανές που καίνε κόλλα (glue, γόμα) και τρέχουν με χίλια στην πίστα που έχει σκάψει για αυτούς ο Καπιταλισμός τόσο βαθιά που δεν μπορούν να ξεφύγουν πηδώντας τοίχο ή φωνάζοντας

“! παπά μου ! Έλα πάρε με από εδώ !”.

Δεν μπορούν να ξεφύγουν πριν φτάσουν στο Τέρμα, για να γυρίσει ο τροχός και να δουλέψει η μπίζνα.



[κλικ εδώ για να πας στην αρχή. ]

Ένα τέτοιο διαμαντάκι, ο Israel Feres David, τραγουδά το “Eu sou Roberto Carlos dos pobres” – είμαι ο Roberto Carlos (βραζιλιάνος τραγουδιστής) των Φτωχών, του Ricardo Braga – κατά την διάρκεια ενός επισκεπτηρίου στο Αναμορφωτήριο.

Eu sou Roberto Carlos dos pobres
—————————————-
Desde menino que eu vivia te ouvindo,
Acompanhei sua história,
e conheci sua glória
e conhecia de cor
cada verso que voce escreveu

O que mais me emocionava
É que eu te escutava
É que eu tinha lido na revista dos Artistas
Que voce tinha sido
Um Menino pobre como eu

-:-
Μεγάλη μου χαρά όταν
σε ακούω γιατί διάβασα σε
ένα περιοδικό για Καλλιτέχνες
ότι και εσύ ήσουν ένα φτωχό παιδάκι σαν και εμένα
-:-

“Mas sabe bicho,
nem precisava alguem me contar isso,
porque no seu rosto,tudo estava escrito,
o que voce viveu,o que voce sofreu…”

E o que voce perdeu

E voce sabe
mais que ninguem pode saber
que o que menino pobre,
mais faz é sonhar e sofrer
e eu sonhei e o meu sonho como o seu aconteceu

-:-
Εσύ ξέρεις καλύτερα από τον καθένα
ότι τα φτωχά παιδάκια αυτό που κάνουν
περισσότερο είναι να ονειρεύονται και να υποφέρουν
Και εγώ ονειρεύομαι και το όνειρο μου πραγματοποιήθηκε
-:-

Eu sou o “Roberto Carlos dos Pobres”,
Eu sou o menino que te amava e cresceu
Eu canto onde voce já não pode
É esse o destino que a vida me deu

-:-
Είμαι ο Roberto Carlos των Φτωχών
Είμαι το αγόρι που σε αγάπησε και σε μεγάλωσε
Τραγουδώ εκεί που δεν μπορείς εσύ
Αυτό είναι το πεπρωμένο που μου έδωσε η ζωή
-:-

Eu sou o Roberto Carlos dos Pobres
Eu sou a semente que teu canto plantou
Eu sou a poeira da estrada que sobe
Atrás dos seus passos por onde voce passou

-:-
Είμαι ο Roberto Carlos των Φτωχών
Είμαι ο σπόρος σου
Είμαι η σκόνη του δρόμου που σηκώνεται
πίσω από τα βήματα σου
-:-

Eu sou …

(Το τραγούδι ανήκει στον Ricardo Braga και τα λόγια μαζί και ολόκληρο τον δίσκο τα βρίσκετε εδώ. Την μετάφραση έκανε το ρομπότ.)

Ο Πρωταγωνιστής της ταινίας, ο μικρός Pixote, δηλαδή ο Fernando Ramos da Silva στην αληθινή ζωή, προσπάθησε να ξεφύγει από το παραγκο-πεπρωμένο του και η ταινία αυτή αποτέλεσε μεγάλη ευκαιρία για αυτόν. Ο σκηνοθέτης Babenco και άλλοι του έδωσαν ευκαιρία να παίξει ή να βοηθήσει και σε άλλες ταινίες αλλά δεν ήξερε να διαβάζει και δυσκολευόταν να μάθει τα λόγια. Σιγά σιγά ξέκοβε. Σε μια ταινία μάλιστα τον απολύσανε γιατί έκλεψε δύο πιστόλια ψεύτικα. Σύντομα πήρε τον δρόμο πίσω για τις παράγκες …

Το Τέρμα για τον Fernando ήρθε έξι χρόνια μετά την ταινία, μόλις στα 19 του – τον πυροβόλησαν αστυνομικοί κοντά στη παράγκα του, μέσα στην παραγκούπολη του. Μετά από μια ληστεία που, λένε ότι, έκανε. Εφτά σφαίρες.

Fernando Ramos da Silva: 1967 - 1987.

Fernando Ramos da Silva: 1967 – 1987.

Κόλλα

Κόλλα

- "O que pode esperar uma bicha da vida?” - “nada, né, Lilica!?"

– “O que pode esperar uma bicha da vida?”
– “nada, né, Lilica!?”

– “Τί να περιμένει ένας πούστης από τη ζωή;” (*)
– “Τίποτα ε Λίλικα!;”

... βυζάνοντας τη Μάνα τους στο κρεβάτι μιας πόρνης ...

… βυζάνοντας τη Μάνα τους στο κρεβάτι μιας πόρνης …

PixotePrisoners

αγνώστου πατρός

αγνώστου πατρός

Στο κρεβάτι της Soueli: Lilica, Ditto, Soueli, Pixote

Στο κρεβάτι της Soueli: Lilica, Ditto, Soueli, Pixote

! Lilica ! (Jorge Julião)

! Lilica ! (Jorge Julião)

Να στους Ολυμπιακούς σας

Να στους Ολυμπιακούς σας

Eu souuuuu

ΑΧΠ

———

  • Σαράφης : ο αργυραμοιβός.
  • 1. Βραζιλία GINI Index: 51.9% – 19η από όλο τον κόσμο σε ανισότητα. Κλαπ Κλαπ Κλαπ.

    GINI : Δείκτης ανισότητας, πλήρης ισότητα στο μηδέν.

    GINI : Δείκτης ανισότητας, πλήρης ισότητα στο μηδέν. Δείκτης ανισότητας για όλες τις χώρες εδώ.

  • 2. Την ταινία μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ, δωρεάν, με αγγλικούς υπότιτλους:

    http://www.youtube.com/watch?v=TCCK3k0OKtc

    Κυκλοφορεί όμως και αλλού σε υψηλότερη ευκρίνεια. Υπάρχουν και ελληνικοί υπότιτλοι για αυτήν, π.χ. εδώ: http://www.opensubtitles.org/en/subtitles/6642282/pixote-el

  • Favelas3

    Favelas5

    Favelas4

    Favelas6

  • Fernando Ramos Da Silva: 1967-1987.

    Fernando Ramos Da Silva: 1967-1987.

  • Hector Babenco: 1946 - 13 Ιουλίου 2016.

    Hector Babenco, σκηνοθέτης : 1946 – 13 Ιουλίου 2016.

  • * … και πούστηδες, και όλοι, την επανάσταση θα την κάνουμε μαζί. Ζητώ συγνώμη αν η έκφραση προσβάλλει. Όπως θέλεις πες το, συμφωνώ. Με την Λίλικα στα χαρακώματα, κανένα πρόβλημα φίλε, και στρατηγό την Λίλικα αν θέλεις , κανένα πρόβλημα φίλε, στο διάολο, κανένα πρόβλημα φίλε. Στην ταξική πάλη κανένας δεν περισσεύει. Ότι θες κάνε το φίλε, όπως θες κάνε το, όπως και εγώ. Άν βρήκες σαν το χελωνάκι, careta, τον δρόμο για την θάλασσα, μαζί με εμένα και τα παιδιά μας, ΕΛΑ μαζί μας και εμείς μαζί σου. Η ταξική πάλη σε καλεί Λίλικα. Όλα είναι ΕΝΑ.
Advertisements

About ΑΧΠ

\|/ Endika Mesa (islaind at yahoo.co.uk) ex livantes \|/
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s